บันทึกย้อนหลัง อาจจำได้ไม่หมด
---------------------------------------------------
เกือบๆหกโมงเย็น
ชั้ลกำลังเต้นระบำกะสายลมอย่างสบายอารม (และปวดหัวแม่โป้งที่สุด)
จู่ๆก้อต้องชะงักไป เพราะปวดจี๊ดๆที่หน้าอก
ยังกะมีคนเอาเข็มมาตำ(เจงๆก้อยังไม่เคยโดนเข็มตำหน้าอกหรอก  คิดว่าอ่านะ)
ชั้ลต้องทรุดลงนั่ง ไม่เคยเป็นแบบนี้มานานแร่ะ
คงอาจเพราะเหนื่อยเกินไปมั้ง แต่จริงชั้ลก้อไม่ได้อ่อนแอนี่
ออกจะอึด บึกบึน ซะด้วยซ้ำ
พอดีขึ้น ก้อลุกมาลั๊ลล๊าต่อ แต่ก้อไม่เต็มที่ เพราะยังเจ็บอยู่
มันทั้งหอบ ทั้งเจ็บ
ชั้ลกลัว....
กลัวว่าจะไม่มีวันพรุ่งนี้สำหรับชั้ลต่อไป

ตอนนั้นชั้ลคิดถึงเธอจัง ไม่ได้ยินเสียงหลายวันแร่ะนะ
ไว้เจอโทรศัพจะโทรไปหา
----------------------------------------------------------

แล้ววันนี้ชั้ลก้อได้คุยกะเธอ :)

วันนี้ไปดูหนังเรื่อง รถไฟฟ้ามาหานะเธอ กะปู่นปู๊น & น้องโปร

หนังสนุกมาก ขำจนเมื่อยท้องเลย

เสดก้อเจอ นอง ป็อก ผึ้ง ตุลย์ ตั้ม แดน ก้อไปต่อร้านกาแฟปูน

เสดก้อกลับมาเจอแอร์พอดี

วันนี้ก้อยังเหนื่อยกะการเดินทาง มีท่าทีว่าจะเมารถด้วย

รถนองใหม่ เลยเหม็น(ไม่ชอบ)

ไปนอนดีกว่า ปวดหัวแร่ะ